دشت مشوش
بیا تا حال یکدیگر بدانیم مراد هم بجوییم ار توانیم که میبینم که این دشت مشوش چراگاهی ندارد خرم و خوش
دشت مشوش
بیا تا حال یکدیگر بدانیم مراد هم بجوییم ار توانیم که میبینم که این دشت مشوش چراگاهی ندارد خرم و خوشدرباره من
من نشانی از تو ندارم،اما نشانیام را برای تو مینویسم:
در عصرهای انتظار،به حوالی بی کسی قدم بگذار!
خیابان غربت را پیدا کن،وارد کوچه پس کوچههای تنهایی شو!
کلبهی غریبیام را پیدا کن، کنار بید مجنون خزان زده و کنار مرداب آرزوهای رنگیام،
در کلبه را باز کن و به سراغ بغض خیس پنجره برو! حریر غمش را کنار بزن!
مرا خواهی دید با بغضی کویری که غرق انتظار است،
پشت دیوار دردهایم نشستهام..........
ادامه...
پیوندها
جدیدترین یادداشتها
همه- چنان به موی تو آشفتهام، به بوی تو مست
- چه شود به چهرهٔ زرد من نظری برای خدا کنی
- کرشمهای میان زخم و مرهم...
- بعد از تو باز عاشقی و باز، آه نه....
- کوچه باغِ قدیمی
- شود عاقبت بیضۀ زاغ، زاغ
- من نه آنم که بخود، از تو بگردانم روی
- گذشت عمر و تو گویی خیال و خوابی بود....
- صدای تو ...
- چهره دل ترجمان رازهای عالم است
- از درونم نمی روی بیرون
- من چرا دل به تو دادم که دلم میشکنی؟
- تو خوب مطلقی، من خوبها را با تو میسنجم
- مرا تو مردم چشمی، مرو مرو ز سرم
- ما را فریب دادی و جای گلایه نیست
بایگانی
- شهریور 1404 1
- مرداد 1404 1
- تیر 1404 1
- اردیبهشت 1404 2
- آبان 1403 1
- تیر 1403 2
- خرداد 1403 4
- اردیبهشت 1403 1
- فروردین 1403 1
- اسفند 1402 2
- بهمن 1402 1
- دی 1402 2
- آذر 1402 5
- آبان 1402 10
- مهر 1402 4
- شهریور 1402 10
- مرداد 1402 5
- تیر 1402 8
- خرداد 1402 13
- اردیبهشت 1402 4
- فروردین 1402 6
- اسفند 1401 11
- بهمن 1401 7
- دی 1401 4
- آذر 1401 5
- آبان 1401 10
- مهر 1401 4
- شهریور 1401 6
- مرداد 1401 5
- تیر 1401 4
- خرداد 1401 8
- اردیبهشت 1401 9
- فروردین 1401 6
- اسفند 1400 6
- بهمن 1400 1
- دی 1400 3
- آذر 1400 8
- آبان 1400 3
- مهر 1400 7
- شهریور 1400 8
- مرداد 1400 18
- تیر 1400 11
- خرداد 1400 5
- اردیبهشت 1400 4
- فروردین 1400 6
- اسفند 1399 8
- بهمن 1399 13
- دی 1399 4
- آذر 1399 13
- آبان 1399 12
- مهر 1399 8
- شهریور 1399 6
- مرداد 1399 4
- تیر 1399 7
- خرداد 1399 1
- اردیبهشت 1399 5
- فروردین 1399 3
- اسفند 1398 8
- بهمن 1398 10
- دی 1398 9
- آذر 1398 17
- آبان 1398 3
- مهر 1398 7
- شهریور 1398 14
- مرداد 1398 13
- تیر 1398 9
- خرداد 1398 5
- اردیبهشت 1398 21
- فروردین 1398 5
- اسفند 1397 9
- بهمن 1397 7
- دی 1397 13
- آذر 1397 5
- آبان 1397 5
- مهر 1397 14
- شهریور 1397 7
- مرداد 1397 13
- تیر 1397 4
- خرداد 1397 12
- اردیبهشت 1397 18
- فروردین 1397 15
- اسفند 1396 24
- بهمن 1396 20
- دی 1396 12
- آذر 1396 5
- آبان 1396 9
- مهر 1396 12
- شهریور 1396 14
- مرداد 1396 15
- تیر 1396 28
- خرداد 1396 16
- اردیبهشت 1396 15
- فروردین 1396 11
- اسفند 1395 10
- بهمن 1395 16
- دی 1395 30
- آذر 1395 25
- آبان 1395 29
- مهر 1395 37
- شهریور 1395 58
- مرداد 1395 38
- تیر 1395 16
- خرداد 1395 21
- اردیبهشت 1395 27
- فروردین 1395 14
- اسفند 1394 10
- بهمن 1394 33
- دی 1394 57
- آذر 1394 66
- آبان 1394 73
- مهر 1394 85
- شهریور 1394 10
- مرداد 1394 4
- تیر 1394 8
- خرداد 1394 12
- اردیبهشت 1394 18
- فروردین 1394 27
- اسفند 1393 36
- بهمن 1393 33
- دی 1393 71
- آذر 1393 30
- آبان 1393 63
- مهر 1393 73
- شهریور 1393 44
- مرداد 1393 36
- تیر 1393 76
- خرداد 1393 17
- فروردین 1393 6
- اسفند 1392 5
- مهر 1392 2
- شهریور 1392 2
- مرداد 1392 1
- تیر 1392 1
- خرداد 1392 2
- اردیبهشت 1392 9
- فروردین 1392 18
- اسفند 1391 15
- بهمن 1391 23
- دی 1391 29
- آذر 1391 39
- آبان 1391 21
- مهر 1391 25
- شهریور 1391 26
- مرداد 1391 31
- تیر 1391 33
- خرداد 1391 21
- اردیبهشت 1391 62
- فروردین 1391 76
- اسفند 1390 49
- بهمن 1390 98
- دی 1390 104
- آذر 1390 28
- آبان 1390 43
- مهر 1390 45
- شهریور 1390 11
- مرداد 1390 94
تقویم
شهریور 1404| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | 31 |
جستجو
ازتو کجا گریزم؟(دیوان شمس)
| ای توبهام شکسته از تو کجا گریزم | ای در دلم نشسته از تو کجا گریزم | |
| ای نور هر دو دیده بیتو چگونه بینم | وی گردنم ببسته از تو کجا گریزم | |
| ای شش جهت ز نورت چون آینهست شش رو | وی روی تو خجسته از تو کجا گریزم | |
| دل بود از تو خسته جان بود از تو رسته | جان نیز گشت خسته از تو کجا گریزم | |
| گر بندم این بصر را ور بسکلم نظر را | از دل نهای گسسته از تو کجا گریزم |
روز مبادا
خون هر آن غزل که نگفتم بپای تست (محمدعلی بهمنی)
اینجا برای از تو نوشتن هوا کم است
دنیا برای از تو نوشتن مرا کم است
اکسیر من نه اینکه مرا شعر تازه نیست
من از تو می نویسم و این کیمیا کم است
دریا و من چه قدر شبیهیم گرچه باز
من سخت بیقرارم و او بیقرار نیست
با او چه خوب می شود از حال خویش گفت
دریا که از اهالی این روزگارنیست
امشب ولی هوای جنون موج میزند
دریا سرش به هیچ سری سازگار نیست
ای کاش از تو هیچ نمی گفتمش ببین
دریا هم اینچنین که منم بردبار نیست
دلاویزترین(زنده یاد فریدون مشیری)
از دل افروز ترین روز جهان،
خاطره ای با من هست.
به شما ارزانی :
سحری بود و هنوز،
گوهر ماه به گیسوی شب آویخته بود .
گل یاس،
عشق در جان هوا ریخته بود .
من به دیدار سحر می رفتم
نفسم با نفس یاس درآمیخته بود .
***
می گشودم پر و می رفتم و می گفتم : (( های !
بسرای ای دل شیدا، بسرای .
این دل افروزترین روز جهان را بنگر !
تو دلاویز ترین شعر جهان را بسرای !
آسمان، یاس، سحر، ماه، نسیم،
روح درجسم جهان ریخته اند،
شور و شوق تو برانگیخته اند،
تو هم ای مرغک تنها، بسرای !
همه درهای رهائی بسته ست،
تا گشائی به نسیم سخنی، پنجرهای را، بسرای !
بسرای ... ))
من به دنبال دلاویزترین شعر جهان می رفتم !
***
در افق، پشت سرا پرده نور
باغ های گل سرخ،
شاخه گسترده به مهر،
غنچه آورده به ناز،
دم به دم از نفس باد سحر؛
غنچه ها می شد باز .
غنچه ها می رسد باز،
باغ های گل سرخ،
باغ های گل سرخ،
یک گل سرخ درشت از دل دریا برخاست !
چون گل افشانی لبخند تو،
در لحظه شیرین شکفتن !
خورشید !
چه فروغی به جهان می بخشید !
چه شکوهی ... !
همه عالم به تماشا برخاست !
من به دنبال دلاویزترین شعر جهان می گشتم !
***
دو کبوتر در اوج،
بال در بال گذر می کردند .
دو صنوبر در باغ،
سر فرا گوش هم آورده به نجوا غزلی می خواندند .
مرغ دریائی، با جفت خود، از ساحل دور
رو نهادند به دروازه نور ...
چمن خاطر من نیز ز جان مایه عشق،
در سرا پرده دل
غنچه ای می پرورد،
- هدیه ای می آورد -
برگ هایش کم کم باز شدند !
برگ ها باز شدند :
ـ « ... یافتم ! یافتم ! آن نکته که می خواستمش !
با شکوفائی خورشید و ،
گل افشانی لبخند تو،
آراستمش !
تار و پودش را از خوبی و مهر،
خوشتر از تافته یاس و سحربافته ام :
(( دوستت دارم )) را
من دلاویز ترین شعر جهان یافته ام !
***
این گل سرخ من است !
دامنی پر کن ازین گل که دهی هدیه به خلق،
که بری خانه دشمن !
که فشانی بر دوست !
راز خوشبختی هر کس به پراکندن اوست !
در دل مردم عالم، به خدا،
نور خواهد پاشید،
روح خواهد بخشید . »
تو هم، ای خوب من ! این نکته به تکرار بگو !
این دلاویزترین حرف جهان را، همه وقت،
نه به یک بار و به ده بار، که صد بار بگو !
« دوستم داری » ؟ را از من بسیار بپرس !
« دوستت دارم » را با من بسیار بگو !
گل خشکیده(زنده یاد فریدون مشیری)
نگه سرد من به گرمی خورشید
می نگرد هر زمان دو چشم سیاهت
تشنه ی این چشمه ام، چه سود، خدا را
شبنم جان مرا نه تاب نگاهت
جز گل خشکیده ای و برق نگاهی
از تو در این گوشه یادگار ندارم
زان شب غمگین که از کنار تو رفتم
یک نفس از دست غم قرار ندارم
ای گل زیبا، بهای هستی من بود
گر گل خشکیده ای ز کوی تو بردم
گوشه ی تنها، چه اشک ها که فشاندم
وان گل خشکیده را به سینه فشردم
آن گل خشکیده، شرح حال دلم بود
از دل پر درد خویش با تو چه گویم؟
جز به تو، از سوز عشق با که بنالم
جز ز تو، درمان درد، از که بجویم؟
من، دگر آن نیستم، به خویش مخوانم
من گل خشکیده ام، به هیچ نیرزم
عشق فریبم دهد که مهر ببندم
مرگ نهیبم زند که عشق نورزم
پای امید دلم اگر چه شکسته است
دست تمنای جان همیشه دراز است
تا نفسی می کشم ز سینه ی پر درد
چشم خدا بین من به روی تو باز است