دشت مشوش
بیا تا حال یکدیگر بدانیم مراد هم بجوییم ار توانیم که می‌بینم که این دشت مشوش چراگاهی ندارد خرم و خوش
دشت مشوش
بیا تا حال یکدیگر بدانیم مراد هم بجوییم ار توانیم که می‌بینم که این دشت مشوش چراگاهی ندارد خرم و خوشدرباره من
من نشانی از تو ندارم،اما نشانی‌ام را برای تو می‌نویسم:
در عصرهای انتظار،به حوالی بی کسی قدم بگذار!
خیابان غربت را پیدا کن،وارد کوچه پس کوچه‌های تنهایی شو!
کلبه‌ی غریبی‌ام را پیدا کن، کنار بید مجنون خزان زده و کنار مرداب آرزوهای رنگی‌‌ام،
در کلبه را باز کن و به سراغ بغض خیس پنجره برو! حریر غمش را کنار بزن!
مرا خواهی دید با بغضی کویری که غرق انتظار است،
پشت دیوار دردهایم نشسته‌ام..........
ادامه...
پیوندها
جدیدترین یادداشت‌ها
همه- چنان به موی تو آشفتهام، به بوی تو مست
- چه شود به چهرهٔ زرد من نظری برای خدا کنی
- کرشمهای میان زخم و مرهم...
- بعد از تو باز عاشقی و باز، آه نه....
- کوچه باغِ قدیمی
- شود عاقبت بیضۀ زاغ، زاغ
- من نه آنم که بخود، از تو بگردانم روی
- گذشت عمر و تو گویی خیال و خوابی بود....
- صدای تو ...
- چهره دل ترجمان رازهای عالم است
- از درونم نمی روی بیرون
- من چرا دل به تو دادم که دلم میشکنی؟
- تو خوب مطلقی، من خوبها را با تو میسنجم
- مرا تو مردم چشمی، مرو مرو ز سرم
- ما را فریب دادی و جای گلایه نیست
بایگانی
- شهریور 1404 1
- مرداد 1404 1
- تیر 1404 1
- اردیبهشت 1404 2
- آبان 1403 1
- تیر 1403 2
- خرداد 1403 4
- اردیبهشت 1403 1
- فروردین 1403 1
- اسفند 1402 2
- بهمن 1402 1
- دی 1402 2
- آذر 1402 5
- آبان 1402 10
- مهر 1402 4
- شهریور 1402 10
- مرداد 1402 5
- تیر 1402 8
- خرداد 1402 13
- اردیبهشت 1402 4
- فروردین 1402 6
- اسفند 1401 11
- بهمن 1401 7
- دی 1401 4
- آذر 1401 5
- آبان 1401 10
- مهر 1401 4
- شهریور 1401 6
- مرداد 1401 5
- تیر 1401 4
- خرداد 1401 8
- اردیبهشت 1401 9
- فروردین 1401 6
- اسفند 1400 6
- بهمن 1400 1
- دی 1400 3
- آذر 1400 8
- آبان 1400 3
- مهر 1400 7
- شهریور 1400 8
- مرداد 1400 18
- تیر 1400 11
- خرداد 1400 5
- اردیبهشت 1400 4
- فروردین 1400 6
- اسفند 1399 8
- بهمن 1399 13
- دی 1399 4
- آذر 1399 13
- آبان 1399 12
- مهر 1399 8
- شهریور 1399 6
- مرداد 1399 4
- تیر 1399 7
- خرداد 1399 1
- اردیبهشت 1399 5
- فروردین 1399 3
- اسفند 1398 8
- بهمن 1398 10
- دی 1398 9
- آذر 1398 17
- آبان 1398 3
- مهر 1398 7
- شهریور 1398 14
- مرداد 1398 13
- تیر 1398 9
- خرداد 1398 5
- اردیبهشت 1398 21
- فروردین 1398 5
- اسفند 1397 9
- بهمن 1397 7
- دی 1397 13
- آذر 1397 5
- آبان 1397 5
- مهر 1397 14
- شهریور 1397 7
- مرداد 1397 13
- تیر 1397 4
- خرداد 1397 12
- اردیبهشت 1397 18
- فروردین 1397 15
- اسفند 1396 24
- بهمن 1396 20
- دی 1396 12
- آذر 1396 5
- آبان 1396 9
- مهر 1396 12
- شهریور 1396 14
- مرداد 1396 15
- تیر 1396 28
- خرداد 1396 16
- اردیبهشت 1396 15
- فروردین 1396 11
- اسفند 1395 10
- بهمن 1395 16
- دی 1395 30
- آذر 1395 25
- آبان 1395 29
- مهر 1395 37
- شهریور 1395 58
- مرداد 1395 38
- تیر 1395 16
- خرداد 1395 21
- اردیبهشت 1395 27
- فروردین 1395 14
- اسفند 1394 10
- بهمن 1394 33
- دی 1394 57
- آذر 1394 66
- آبان 1394 73
- مهر 1394 85
- شهریور 1394 10
- مرداد 1394 4
- تیر 1394 8
- خرداد 1394 12
- اردیبهشت 1394 18
- فروردین 1394 27
- اسفند 1393 36
- بهمن 1393 33
- دی 1393 71
- آذر 1393 30
- آبان 1393 63
- مهر 1393 73
- شهریور 1393 44
- مرداد 1393 36
- تیر 1393 76
- خرداد 1393 17
- فروردین 1393 6
- اسفند 1392 5
- مهر 1392 2
- شهریور 1392 2
- مرداد 1392 1
- تیر 1392 1
- خرداد 1392 2
- اردیبهشت 1392 9
- فروردین 1392 18
- اسفند 1391 15
- بهمن 1391 23
- دی 1391 29
- آذر 1391 39
- آبان 1391 21
- مهر 1391 25
- شهریور 1391 26
- مرداد 1391 31
- تیر 1391 33
- خرداد 1391 21
- اردیبهشت 1391 62
- فروردین 1391 76
- اسفند 1390 49
- بهمن 1390 98
- دی 1390 104
- آذر 1390 28
- آبان 1390 43
- مهر 1390 45
- شهریور 1390 11
- مرداد 1390 94
تقویم
شهریور 1404| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | 31 |
جستجو
گذشتن
میگذرم مثل باد و هو هو میکشم دردهایم را
باید این روزها دلتنگی هایم را زیر تشک شب بنهان کنم
این روزها یاد گرفته ام در بیشانی شب نفس بکشم
و عاشقانه به فرداهای بر امید فکر کنم
من دوست داشتن را در طعم نفس های با تو بودن
و در زیر سلول های خویش
که ارام ارم رشد میکنند احساس میکنم
رویاهایم را با تو به اشتراک میگذارم
که باشد عشق را از نو رج بزنم
در دفتر عشق خویش
خسته ام
تا کجای قصه ها باید ز دلتنگی نوشت؟
تا به کی بازیچه بودن در دو دست سرنوشت؟
تا به کی با ضربه های درد باید رام شد؟
یا فقط با گریه های بی قرار آرام شد؟
بهر دیدار محبت تا به کی در انتظار؟
خسته ام از زندگی با غصه های بی شمار...!!!
لمس کن
لمس کن کلماتی را که برایت می نویسم
تا بخوانی و بفهمی چقدر جایت خالیست.
تا بدانی نبودنت آزارم میدهد.
لمس کن نوشته هایی را که لمس نشدنیست و عریان.
که از قلبم بر قلم و کاغذ می چکد...
لمس کن گونه هایم را که خیس است و پر شیار.
لمس کن لحظه هایم را....
تو یی که می دانی چقدر عاشقت هستم..
لمس کن این با تو بودن ها را...
لمس کن...
وای، باران......
وای، باران؛
باران؛
شیشه پنجره را باران شست .
از دل تنگ من اما،
چه کسی نقش تو را خواهد شست ؟
آسمان سربی رنگ،
من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ .
می پرد مرغ نگاهم تا دور،
وای، باران،
باران،
پر مرغان نگاهم را شست .
خواب رویای فراموشیهاست !
خواب را دریابم،
که در آن دولت خواموشیهاست .
من شکوفایی گلهای امیدم را در رویاها می بینم،
و ندایی که به من میگوید :
گر چه شب تاریک است
دل قوی دار،
سحر نزدیک است
دل من، در دل شب،
خواب پروانه شدن می بیند .
مهر در صبحدمان داس به دست
آسمانها آبی،
پر مرغان صداقت آبی ست
دیده در آینه صبح تو را می بیند .
از گریبان تو صبح صادق،
می گشاید پرو بال .
تو گل سرخ منی
تو گل یاسمنی
تو چنان شبنم پاک سحری ؟
نه؟
از آن پاکتری .
تو بهاری ؟
نه،
بهاران از توست .
از تو می گیرد وام،
هر بهار اینهمه زیبایی را .
هوس باغ و بهارانم نیست
ای بهین باغ و بهارانم تو !
کوک کن ساعتِ خویش !
کوک کن ساعتِ خویش !
اعتباری به خروسِ سحری ، نیست دگر
دیر خوابیده و برخاسـتنـش دشـوار است
کوک کن ساعتِ خویش !
که مـؤذّن ، شبِ پیـش
دسته گل داده به آب
. . . و در آغوش سحر رفته به خواب
کوک کن ساعتِ خویش !
شاطری نیست در این شهرِ بزرگ
که سحر برخیزد
شاطران با مددِ آهن و جوشِ شیرین
دیر برمی خیزند
کوک کن ساعتِ خویش !
که سحر گاه کسی
بقچه در زیر بغل ، راهیِ حمّامی نیست
که تو از لِخ لِخِ دمپایی و تک سرفه ی او برخیزی
کوک کن ساعتِ خویش !
رفتگر مُرده و این کوچه دگر
خالی از خِش خِشِ جارویِ شبِ رفتگر است
کوک کن ساعتِ خویش !
ماکیان ها همه مستِ خوابند
شهر هم . . .
خوابِ اینترنتیِ عصرِ اتم می بیند
کوک کن ساعتِ خویش !
که در این شهر ، دگر مستی نیست
که تو وقتِ سحر ، آنگاه که از میکده برمی گردد
از صدای سخن و زمزمه ی زیرِ لبش برخیزی
کوک کن ساعتِ خویش !
اعتباری به خروسِ سحری نیست دگر ،
و در این شهر سحرخیزی نیست