دشت مشوش

دشت مشوش

بیا تا حال یکدیگر بدانیم مراد هم بجوییم ار توانیم که می‌بینم که این دشت مشوش چراگاهی ندارد خرم و خوش
دشت مشوش

دشت مشوش

بیا تا حال یکدیگر بدانیم مراد هم بجوییم ار توانیم که می‌بینم که این دشت مشوش چراگاهی ندارد خرم و خوش

می‌کند حافظ دعایی بشنو آمینی بگو

شیما </div> <div class=

پنج‌شنبه 7 اسفند‌ماه سال 1399 ساعت 11:28 ب.ظ
0 نظر

گه از می تلخ می کن آن دو لعل شکرافشان را

گه از می تلخ می کن آن دو لعل شکرافشان را - ویسگون

گه از می تلخ می کن آن دو لعل شکرافشان را

که تا هر کس به گستاخی نبیند آن گلستان را


کنم دعوی عشق یار و آنگه زو وفا جویم

زهی عشق ار به رشوت دوست خواهم داشتن آن را


بران تا زودتر زان شعله خاکستر شود جانم

نفس بگشایم و دم می دهم سوزاک پنهان را


بریدم زلف او را سر که هنگام پریشانی

شهادت گوید آن زاهد چو دید آن کافرستان را


نهان با خویش می گویم که هست آن شوخ زآن من

مگر روزی دو سه ماند، زبانی می دهم جان را


از او یارب نپرسی و مرا سوزی به جای او

چو سیری نیست از آزار خلق آن ناپشیمان را


بیار آن نامه مجنون که گیرد سبق رسوایی

به خون دل چو خسرو شست لوح صبر و سامان را

"امیرخسرو دهلوی"

پنج‌شنبه 7 اسفند‌ماه سال 1399 ساعت 10:41 ب.ظ
0 نظر

مرا در دیست اندر دل که درمان نیستش یارا

اشعار امیرخسرو دهلوی | گلچین زیباترین آثار امیر خسرو دهلوی + 100 شعر زیبا و عاشقانه از

مرا در دیست اندر دل که درمان نیستش یارا

من و دردت، چو تو درمان نمی خواهی دل ما را


منم امروز، و صحرایی و آب ناخوش از دیده

چو مجنون آب خوش هرگز ندادی وحش صحرا را


شبت خوش باد و خواب مستیت سلطان و من هم خوش

شبی گر چه نیاری یاد بیداران شبها را


ز عشق ار عاشقی میرد، گنه بر عشق ننهد کس

که بهر غرقه کردن عیب نتوان کرد دریا را


بمیرند و برون ندهند مشتاقان دم حسرت

کله ناگه مبادا کج شود آن سرو بالا را


به نومیدی به سر شد روزگار من که یک روزی

عنان گیری نکرد امید، هم عمر روان ما را


مزن لاف صبوری خسروا در عشق کاین صرصر

به رقص آرد چو نفخ صور، کوه پای بر جا را

"امیر خسرو دهلوی"

پنج‌شنبه 7 اسفند‌ماه سال 1399 ساعت 09:38 ب.ظ
1 نظر

ابر می بارد و من می شوم از یار جدا

ابر می‌بارد و من می‌شوم از یار جدا از امیر خسرو دهلوی - مجله اینترنتی چارگوشه

ابر می بارد و من می شوم از یار جدا

چون کنم دل به چنین روز ز دلدار جدا


ابر و باران و من و یار ستاده به وداع

من جدا گریه کنان، ابر جدا، یار جدا


سبزه نوخیز و هوا خرم و بستان سرسبز

بلبل روی سیه مانده ز گلزار جدا


ای مرا در ته هر موی به زلفت بندی

چه کنی بند ز بندم همه یکبار جدا


دیده از بهر تو خونبار شد، ای مردم چشم

مردمی کن، مشو از دیده خونبار جدا


نعمت دیده نخواهم که بماند پس از این

مانده چون دیده ازان نعمت دیدار جدا


دیده صد رخنه شد از بهر تو، خاکی ز رهت

زود برگیر و بکن رخنه دیوار جدا


می دهم جان مرو از من، وگرت باور نیست

پیش ازان خواهی، بستان و نگهدار جدا


حسن تو دیر نپاید چو ز خسرو رفتی

گل بسی دیر نماند چو شد از خار جدا

"امیرخسرو دهلوی"

پنج‌شنبه 7 اسفند‌ماه سال 1399 ساعت 09:17 ب.ظ
0 نظر

در سرم عشق تو سودایی خوش است

Image result for در سرم عشق تو سودایی خوش است

در سرم عشق تو سودایی خوش است

در دلم شوقت تمنایی خوش است


ناله و فریاد من هر نیم‌شب

بر در وصلت تقاضایی خوش است


تا نپنداری که بی‌روی خوشت

در همه عالم مرا جایی خوش است


با سگان گشتن مرا هر شب به روز

بر سر کویت تماشایی خوش است


گرچه می‌کاهد غم تو جان من

یاد رویت راحت افزایی خوش است


در دلم بنگر، که از یاد رخت

بوستان و باغ و صحرایی خوش است


تا عراقی والهٔ روی تو شد

در میان خلق رسوایی خوش است


"فخرالدین عراقی"

یکشنبه 3 اسفند‌ماه سال 1399 ساعت 09:29 ب.ظ
0 نظر