فریاد برگهای خزان
دوشنبه 29 اسفند ماه سال 1390
به دور دستها می نگرم
به غروب می اندیشم
به خزان
ریزش برگها و فریادشان زیر پاهای عابران
زیباترین تابلوهای طبیعت ؛ منظره برگهای پائیزیست
پائیز همیشه برایم عزیز بوده مثل خاطر تو
که در بهار آمدی
در خزان رفتی
صدای برگهای خزان
مثل اینست که فریاد می زنند
آی که بر روی ما پا می گذاری ؛ رد میشوی بی تأمل ، لحظه ای بایست
بنگر...
ای که در بهار عمرت هستی
خزان را دریاب
توشه ای بردار
*****
برای تو می نویسم در روزهایی که بی توام
که بی تو هیچم
ای بهترینم
از ابتدا تو بودی
بهانه تو بودی
برای تو ، همه چیز برای تو بود
نوشتن کار من نبود ، نیست
دلتنگیهایم را فریاد می زنم
مثل اینکه
رو به کوهی ایستاده ام
انعکاس صدایم است
که به من برمی گردد
خسته ام
از آدمهای دور و برم
که هیچکدام مثل تو
یا حتی نیم تو نیستند
غم من تنهایی ...
غمم بی تو بودن است
